Hallo daar
Dis alweer `n ruk sedert ek hier gesels het maar `n joernalis se lewe is gewoonlik maar besig. Alhoewel dit vir my lyk asof ek besiger kan wees, ek kon immers `n tell all-boek geskryf het oor my glorieryke vier jaar as joernalis in `n wêreld propvol skandes.
Ja right. Ek is NIE Yolanda Barnard nie en ek het GEEN respek vir diegene (veral joernaliste) wat soos sy dink en doen nie. Maar nou ja, wat weet ek nou. Ek het nog nooit in die publieke oog skandes gemaak of oor veel skandes verslag gelewer nie. Ten minste nie die tipe skandes waarvan Yolanda hou nie.
Die rede vir my onvergenoegdheid met die vroumens is die sogenaamde blerrie boek wat sy geskryf het – Die ponie galop. Die titel is seker veronderstel om `n verwysing na poniekoerante te wees, wie gee anyway om. Ek het vroeër vandag Theunis Engelbrecht se resensie oor die “publikasie” gelees en myself goed opgewerk. Oor haar vermetelheid, oor die oordeel wat sy oor joernaliste bring, oor die oordeel wat sy oor die ganse Suid-Afrikaanse glansbedryf bring. Oor haar absolute belaglike hoop dat sy een van die dae by Carte Blanche kan gaan werk – `n plek waar daar actual JOERNALISTE werk en nie prikkelpoppe opsoek na sensasie nie. Nou nie dat ek beweer liewe Yolanda is `n prikkelpop nie – glad nie. Wie sou nou ooit dit doen…
Die absolute hartseer ding oor Die Ponie galop is die feit dat ek nuuskierig is daaroor. En deksels, ek wil nie wees nie. Ek sal nie die boek koop nie en ek sal lank en diep dink voor ek dit dalk by `n kollega leen of iets in daardie lyn om dit te lees. Maar ek is steeds nuuskierig en dit maak my goed en gedurig die bliksem in. Want die tipe ding spreek tot die swakste en vrotste eienskappe van ons nasie. Ons WIL weet of Robbie Klay en Nicholis Louw eintlik lovers is, ons wil weet of Herschelle Gibbs en Mienkie van der Westhuizen eens `n item was en ons WIL weet presies hoe siek die hele glanswêreld eintlik is. Want dan voel ons beter oor onsself en ons eie siekhede. Hoe pateties. Menslik, maar pateties.
So ek is vandag nie net vies vir Yolanda en mense soos sy nie maar ook vir myself. Want ons kan dit miskien ontken maar ons het almal `n stukkie van haar in ons. Of jy onderdruk dit kwaai (soos ek), of dit kom na bo. Sad but true. En dit is die rede, liewe volk, hoekom poniekoerante meer en meer as mainstream publikasies sal verkoop. Ons gee eenvoudig meer om of Brad en Angelina regtig ongelukkig is as of die regering werklik gratis hoër onderwys gaan kan bied. Watter tipe prioriteite is dit?
C.
Lees Theunis se resensie by http://www.litnet.co.za/cgi-bin/giga.cgi?cmd=cause_dir_news_item&news_id=67535&cause_id=1270
Theunis het ook Steve Hofmeyr se boeke geresenseer. Lees gerus hier http://www.litnet.co.za/cgi-bin/giga.cgi?cmd=cause_dir_news_item&cause_id=1270&news_id=54767&cat_id=558
Filed under: Boeke en/of Movies, Nuus en aktualiteit | 4 Comments »
